خاوران در برهوت مدیریت و بحران‌های بی‌پاسخ!

شهر خاوران این روزها زیر بار مشکلات جدی و پیوسته‌ای قرار گرفته؛ از قطعی‌های برق و افت فشار آب گرفته تا اختلال گسترده در آنتن‌دهی تلفن همراه. اما آنچه این بحران‌ها را تشدید کرده، نه فقط ماهیت فنی آن‌ها، بلکه خلأ مدیریتی و سکوت سنگین مسئولان محلی‌ست.

قطعی برق که به‌صورت سراسری در نقاط مختلف کشور رخ می‌دهد، در خاوران نیز به‌صورت مکرر تجربه می‌شود. هم‌زمان، افت فشار آب در برخی مناطق شهر ناشی از اختلالات فنی در شبکه آب‌رسانی شرکت آبفای خاوران است؛ مشکلی که پیش‌تر توسط خود اداره آبفا اطلاع‌رسانی شده بود و وعده رفع آن نیز داده شد. با این حال، با گذشت چند روز، همچنان در برخی محله‌ها مشکل پابرجاست و شهروندان نسبت به تداوم آن گلایه‌مندند.

از سوی دیگر، اختلال آنتن‌دهی اپراتور همراه اول در خاوران به سطحی رسیده که نمی‌توان آن را تنها ضعف سیگنال دانست. برخلاف بسیاری از نقاط که ضعف پوشش همراه اول امری مقطعی و محدود است، در خاوران این اختلال شدید، مستمر و به‌ویژه در زمان قطعی برق کاملاً محسوس و مشکل‌ساز است. ایرانسل نیز که پیش‌تر به‌دلیل نبود باطری یو‌پی‌اس (UPS) دچار قطعی هنگام خاموشی برق می‌شد، حالا با همراه اول در ایجاد اختلال هم‌مسیر شده است!

این در حالی‌ست که خاوران پس از خداحافظی امین عباسی فعلا شهردار ندارد و مسئولیت مدیریت شهر برعهده سرپرستی قرار گرفته که طبق منابع غیررسمی، توسط شورای شهر انتخاب شده است. آن‌چه جای پرسش جدی دارد، نه صرفاً شیوه این انتصاب، بلکه سکوت و نبود اطلاع‌رسانی شفاف از سوی شورایی‌ست که خود را نماینده مردم می‌داند.

در روزگاری که اعتماد عمومی سرمایه‌ای شکننده و کمیاب است، بی‌خبری افکار عمومی از تحولات مهم شهری، نه از ضعف اطلاع‌رسانی، بلکه از بی‌اعتنایی به شأن مردم ریشه می‌گیرد. مردم نمی دانند برای پیگیری مشکلاتی که در بالا اشاره شد و سایر معضلات این چنینی به کجا مراجعه و مطالبه گری کنند.

شورای شهری که باید حلقه اتصال میان مردم و مدیریت شهری باشد، با قصور در شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی، خود را در مظان بی‌اعتمادی قرار داده است؛ و این سکوت، فارغ از نیت آن، بار مسئولیت مضاعفی بر دوش شورا می‌گذارد.

شورای شهر خاوران، نهادی که باید صدای مردم و ستون انسجام مدیریت شهری باشد، گویا گرفتار اختلافات درونی و تعلل در تشکیل جلسات شده است. امروز، خاوران بیش از همیشه نیازمند همدلی، انسجام و اراده‌ای جدی برای عبور از بحران‌هاست، اما آنچه دیده می‌شود، سکوت، بی‌عملی و گاه حتی غیبت مسئولان است.

مردم خاوران از مشکلات گلایه‌مندند، اما آنچه بیشتر از هر چیز آزارشان می‌دهد، حس رهاشدگی در میان خاموشی و بی‌خبری است.

شهر نیاز به اقدام دارد، نه تنها در تأمین خدمات اولیه، بلکه در احیای اعتماد عمومی و ایجاد شفافیت در فرآیند تصمیم‌گیری‌ها.

تا زمانی که اراده‌ای جدی برای پاسخ‌گویی وجود نداشته باشد، هیچ آبی از آب تکان نمی‌خورد…