سکوت نهادهای فرهنگی خاوران در سالگرد ۱۴ و ۱۵ خرداد

در روزهایی که اهمیت زنده نگه داشتن فرهنگ و اندیشه‌های انقلابی در سالگرد ۱۴ و ۱۵ خرداد بیش از پیش احساس می‌شود، عدم برگزاری برنامه‌های فرهنگی از سوی نهادهای مسئول در خاوران جای سوال دارد. هرچند هر ساله هیئت انصار و مرکز فرهنگی امام حسین (ع) خاوران با همت جمعی از انقلابیون، جانبازان و بازنشستگان فرهنگی به نصب بنر و برگزاری برنامه‌های محدود می‌پردازند، اما سکوت سایر نهادها در این مناسبت‌های تاریخی قابل تأمل است.

سؤال اصلی اینجاست که نهادهای فرهنگی خاوران، بودجه‌ها و منابعی که در اختیار دارند را چگونه و در چه حوزه‌هایی صرف می‌کنند؟ در حالی که این مناسبت‌ها فرصتی برای ترویج فرهنگ انقلابی و دینی است، کم‌کاری یا بی‌تفاوتی برخی مسئولان فرهنگی، زنگ خطر بی‌توجهی به ارزش‌های انقلاب و اسلام را به صدا درآورده است.

این بی‌تفاوتی نه تنها باعث تضعیف فرهنگ و هویت انقلابی مردم می‌شود، بلکه می‌تواند حساسیت‌های اجتماعی را نسبت به عملکرد مسئولان و دستگاه‌های فرهنگی دوچندان کند. نبود شفافیت در نحوه هزینه‌کرد اعتبارات فرهنگی نیز ابهام‌های بیشتری را ایجاد کرده است.

حال این پرسش جدی مطرح می‌شود: نقش نهادهای بالادستی و دستگاه‌های نظارتی در این میان چیست؟ آیا وظیفه اصلی آنها تنها در حد تصویب بودجه و صدور احکام باقی می‌ماند، یا باید به شکل جدی‌تری پاسخگوی کم‌کاری‌ها و کم توجهی ها در اجرای برنامه‌های فرهنگی باشند؟

این بی‌توجهی‌ها در خاوران، مسبوق به سابقه است. تجربه‌های مشابه در ولادت امام رضا (ع) و رویدادهایی چون تجمع عصر تاسوعا که هر ساله با بی‌برنامگی و بی‌تدبیری مسئولان برگزار می‌شود یا اصلاً رنگ و بوی خود را از دست می‌دهد، حکایت از یک روند نگران‌کننده دارد. این رفتار انفعالی نهادهای فرهنگی و مسئولان محلی، نشان می‌دهد که کم‌کاری‌ها به یک الگو تبدیل شده و ظاهراً هیچ اراده‌ای برای پایان دادن به این روند وجود ندارد. در چنین فضایی، دلسوزان انقلاب و خانواده‌های شهدا و ایثارگران، خودجوش به میدان می‌آیند تا اجازه ندهند چراغ یاد و خاطره این مناسبت‌ها خاموش شود.

۱۴ خرداد را در حالی در خاوران پشت سر گذاشتیم که استندهای شهری خالی از هرگونه بنر یا پیام متناسب با این ایام بودند و هیچ نشانی از فضا‌سازی شهری به چشم نمی‌خورد. حتی یک خبر یا اطلاعیه رسمی از سوی نهادهای مسئول در خصوص برگزاری مراسم یادبود یا گرامیداشت این ایام مهم منتشر نشد. این خلأ فرهنگی، نگرانی‌ها را درباره رسالت واقعی متولیان فرهنگ در خاوران دوچندان کرده است.

در همین حال، دوره مدیریتی جدید یکی از نهادهای فرهنگی خاوران به‌طرز عجیبی با بی‌نظمی و بی‌برنامگی همراه بوده است. ناهماهنگی میان اجزای متولیان فرهنگی به اوج خود رسیده و جلسات نمایشی و حرکت‌های پوپولیستی جایگزین تلاش‌های واقعی شده است؛ بدون آن‌که خروجی مشخص یا اثرگذاری معناداری در حوزه فرهنگ دینی و انقلابی داشته باشد.

با وجود این، نمی‌توان از زحمات و تلاش‌های گذشته در راستای احیای فرهنگ انقلابی و برگزاری مراسم مذهبی چشم‌ پوشی کرد. اما نیاز به هماهنگی و برگزاری نشست‌های هم‌اندیشی جدی، برای خروج از این رکود فرهنگی که ذره‌ذره در حال تبدیل شدن به یک بحران عمیق است، به‌شدت احساس می‌شود. متولیان فرهنگ خاوران اگر دغدغه‌ای دارند، باید بیش از هر زمان دیگری به میدان عمل بیایند و پاسخگوی وظایف و مسئولیت‌های محول شده باشند.